Vertrouwen
Twee kanten, twee beloftes. Voor je bedrijf: je gegevens blijven van jou, je ziet wie wat deed, en je neemt alles mee wanneer je wil. Voor de mens: dit is geen sociaal netwerk, en wat je hier zet staat er voor jou.
Een suite waar alles in staat, is alleen te vertrouwen als je op elk moment kan zien wie wat mag, wat er gebeurd is, en hoe je er weer uit geraakt. Dat is geen belofte in een tekst: het staat in het scherm en in de regels van de databank.
Eén knop zet alles van je bedrijf in één bestand: elke module, met de stukken die eronder hangen. Wat je zelf niet mag lezen, staat er met naam bij in plaats van stil weg te vallen. Binnenhalen kan ook, met een droge doorloop die eerst toont wat er zou gebeuren.
Je geeft elke collega alleen de modules die hij nodig heeft. De magazijnier ziet de lonen niet. Die grens ligt niet in het scherm maar in de regels van de databank, zodat een verborgen tabblad niet stil te omzeilen is.
Van elk stuk staat in een logboek wie het wanneer aanmaakte, wijzigde of wiste, en welke velden veranderden. Nooit de inhoud zelf, want een logboek dat kopieert zet gevoelige gegevens op een tweede plek. Niemand kan erin schrijven, ook de eigenaar niet.
Een factuurnummer, een gestructureerde mededeling, het bedrag van een webshopbestelling: die komen van de server en niet uit je browser. Een factuur wijzig je nooit; een fout zet je recht met een creditnota. En boven een grens die je zelf kiest, beslist een tweede paar ogen.
Avodara is geen sociaal netwerk. Wat je hier zet, staat er voor jou en voor de werkgever die je zoekt, niet voor een publiek.
Voor een bedrijf duurt beginnen een gesprek, voor een mens een paar minuten. Beide keren kies je zelf wie wat ziet.
